پارگی تاندون شانه

پارگی تاندون شانه، که به عنوان پارگی تاندون روتاتور کاف شانه نیز شناخته می‌شود، یکی از مشکلات شایعی است که می‌تواند به دلیل آسیب‌های مختلفی همچون تصادف، سقوط، یا استفاده بیش از حد از عضلات شانه به طور غیرطبیعی باشد. یکی از دلایل رایج پارگی تاندون شانه، فرسایش تدریجی این تاندون‌ها به مرور زمان است. با افزایش سن، تاندون‌ها به طور طبیعی دچار استهلاک می‌شوند و توانایی آن‌ها برای تحمل فشار کاهش می‌یابد، به طوری که حتی یک حادثه کوچک نیز می‌تواند منجر به پارگی آن‌ها شود.

این آسیب در افراد مسن بیشتر مشاهده می‌شود، چرا که تاندون‌ها به دلیل کهولت سن ضعیف‌تر شده و مقاومت خود را از دست می‌دهند. در مقابل، در افراد جوان‌تر، به‌ویژه ورزشکارانی که دچار پارگی تاندون شانه می‌شوند، ممکن است شدت آسیب ناشی از فعالیت‌های شدیدتر یا تصادف‌ها باشد. علائم پارگی تاندون شانه در این افراد اغلب با افراد مسن متفاوت است، زیرا در افراد مسن ممکن است فرد حتی متوجه پاره شدن تاندون نشود، در حالی که در جوان‌ترها معمولاً درد شدیدتری احساس می‌شود.

در این مقاله، به بررسی پارگی تاندون شانه، علت‌ها، علائم، و فرآیند درمان و جوش خوردن تاندون‌ها پرداخته خواهد شد.

پارگی تاندون شانه چیست؟

پارگی تاندون شانه به پارگی یا آسیب دیدگی تاندون‌های روتاتور کاف شانه اطلاق می‌شود. روتاتور کاف مجموعه‌ای از چهار عضله و تاندون است که شانه را تثبیت و حرکات آن را کنترل می‌کند. این تاندون‌ها عبارتند از: ساب‌اسکاپولاریس، سوپرااسپیناتوس، اینفرااسپیناتوس و ترس مینور. پارگی یکی از این تاندون‌ها می‌تواند باعث درد شدید، محدودیت حرکتی و تضعیف قدرت شانه شود.

علت پارگی تاندون شانه

علل این عارضه به طور کلی به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود. آسیب‌های ناگهانی و فرسایش در طول زمان.

1. آسیب‌های ناگهانی:

پارگی تاندون‌های شانه اغلب به دلیل صدمات ناگهانی ایجاد می‌شود. علل رایج آسیب‌های ناگهانی عبارتند از:

• سقوط از ارتفاع: سقوط روی دست یا به طور مستقیم روی شانه می‌تواند باعث پارگی شانه شود.
• آسیب‌های ورزشی: ورزش‌هایی که شامل ضربه‌های بدنی یا حرکات فشاری به شانه می‌شوند (مانند فوتبال، هاکی یا ورزش‌های پرتابی مثل تنیس و بیسبال) می‌توانند باعث پارگی تاندون‌ها شوند.
• تصادفات یا ضربات: هر نوع ضربه مستقیم به شانه، مانند تصادفات رانندگی، می‌تواند باعث آسیب شدید به تاندون‌ها شود.

2. فرسایش :

با گذشت زمان و افزایش سن، تاندون‌ها به طور طبیعی دچار فرسایش می‌شوند. عوامل دیگر که موجب فرسایش مزمن تاندون‌ها می‌شوند عبارتند از:

• حرکات تکراری: فعالیت‌هایی که شامل حرکات مکرر شانه هستند (مانند شنا، نقاشی یا بلند کردن اجسام سنگین) می‌توانند به طور تدریجی به تاندون‌ها آسیب برسانند.
• وضعیت بدنی نادرست: وضعیت بدنی نامناسب می‌تواند فشار زیادی به شانه وارد کرده و احتمال پارگی تاندون‌ها را افزایش دهد.
• افزایش سن: با افزایش سن، تاندون‌ها قدرت ترمیم خود را از دست می‌دهند و به همین دلیل افراد مسن بیشتر مستعد پارگی تاندون‌ها هستند.

علائم پارگی تاندون شانه

علائم این عارضه بستگی به شدت پارگی و اینکه آسیب جزئی است یا کامل، متفاوت است. علائم رایج عبارتند از:

• درد: احساس درد در ناحیه شانه به ویژه زمانی که دست را بلند می‌کنید، به پشت می‌زنید یا روی شانه آسیب‌دیده می‌خوابید، یکی از رایج‌ترین علائم پارگی تاندون شانه است. این درد می‌تواند به طور ناگهانی و شدید باشد یا به تدریج ایجاد شود.
• ضعف: پارگی منجر به ضعف در عضلات می‌شود، به ویژه در ناحیه دست و شانه. این ضعف ممکن است انجام فعالیت‌های روزمره مانند بلند کردن اجسام یا شانه کردن موها را دشوار کند.
• محدودیت در دامنه حرکتی: فردی که تاندون شانه‌اش پاره شده باشد ممکن است دچار سفتی و مشکل در حرکت دست شود.
• صدای کلیک یا تق تق: در برخی موارد، فرد ممکن است صدای کلیک، تق تق یا شکستن هنگام حرکت شانه بشنود یا احساس کند.
• تورم و حساسیت: در موارد شدیدتر، تورم و حساسیت در اطراف شانه وجود دارد، به ویژه اگر آسیب ناشی از ضربه باشد.

در هر صورت، تجربه هر یک از این علائم، توصیه می‌شود که به پزشک متخصص ارتوپد مراجعه کرده و تشخیص دقیق و درمان مناسب را دریافت نمایید.

تشخیص پارگی تاندون شانه

تشخیص پارگی تاندون شانه نیاز به ارزیابی دقیق توسط پزشک متخصص دار، و رویه‌های تشخیصی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• معاینه پزشکی: پزشک ممکن است از شما درباره علائم، تاریخچه بیماری، و فعالیت‌های روزمره سوالاتی بپرسد.
• بررسی فیزیکی: پزشک با بررسی فیزیکی شانه، از جمله حرکات شانه و اطراف آن، به دنبال علائمی از پارگی تاندون باشد.
• تصویربرداری: عکس‌های رادیولوژی مانند اشعه ایکس یا اف تی ام‌آر ممکن است برای تصویربرداری دقیق‌تر از شانه استفاده شود.
• آزمایش‌های تشخیصی:آزمایش‌های خون CRP و شاخص‌های دیگر ممکن است برای ارزیابی وجود التهاب و علت پارگی تاندون مورد استفاده قرار گیرند.
• سونوگرافی: این تست ممکن است برای مشاهده تصویری زنده و جزئی‌تر از منطقه آسیب دیده مورد نیاز باشد.

درمان پارگی تاندون شانه

درمان و جوش خوردن تاندون شانه بستگی به شدت آسیب و ویژگی‌های بیماری دارد. روش های درمان این عارضه به دو دسته ی جراحی پارگی تاندون شانه و درمان بدون جراحی پارگی تاندون شانه تقسیم می شود . در ادامه به روند درمانی این عارضه به ترتیب از روش های ساده تا جراحی می پردازیم.

• استراحت و محدودیت فعالیت
• کمپرس یخ
• مصرف دارو
• فیزیوتراپی برای پارگی تاندون شانه
• تزریق‌های کورتیکواستروئید
• استفاده از شانه بند
• جراحی

عوارض پاره شدن تاندون شانه 

عوارض پارگی تاندون شانه متعدد است و ممکن است شدید یا خفیف‌ باشد. این عوارض بستگی به میزان آسیب و نوع فعالیت‌ها دارد. برخی از عوارض معمول این عارضه شامل موارد زیر می‌شوند:

• درد شدید: پاره شدن تاندون شانه ممکن است با درد شدید همراه باشد، که معمولاً در منطقه شانه و اطراف آن احساس می‌شود.
• قفسه سینه :این عارضه ممکن است منجر به تشکیل بافت در اطراف مفصل شانه شود که باعث محدودیت حرکت شانه و درد مزمن می‌شود.
• ضعف عضلات: پاره شدن تاندون موجب ضعف عضلات شانه می‌شود که ممکن است تاثیر مستقیم بر عملکرد حرکتی شانه داشته باشد.
• تورم و التهاب: پاره شدن تاندون معمولاً باعث تورم و التهاب در منطقه آسیب دیده می‌شود.
• محدودیت حرکت: پاره شدن تاندون ممکن است حرکت‌های شانه را محدود کند و تاثیر منفی بر فعالیت‌های روزمره داشته باشد.

آیا پارگی تاندون شانه ترمیم میشود؟

بله، پارگی تاندون شانه معمولاً قابل ترمیم است، اما زمان و نحوه درمان ممکن است به میزان آسیب و نوع پارگی بستگی داشته باشد. درمان ممکن است شامل مراقبت‌های غیر جراحی یا درمان جراحی باشد. روش‌های معمول درمان پارگی تاندون شانه شامل استراحت، فیزیوتراپی، دارو، جراحی … است.

مدت زمان ترمیم تاندون شانه

مدت زمان ترمیم تاندون شانه بستگی به میزان آسیب، نوع درمان انجام شده، و همچنین توانمندی بدن هر فرد برای بهبودی دارد. در اغلب موارد، ممکن است تا چند هفته یا حتی چند ماه به طول بیانجامد. در موارد جدی‌تر، این مدت ممکن است بیشتر باشد.

به طور کلی، مراحل مختلف ترمیم تاندون شانه و جوش خوردن تاندون شانه به شرح زیر است:

• فاز التهاب: در این مرحله، که ممکن است چند هفته به طول بیانجامد، تاندون دچار التهاب و تورم است. درمان در این مرحله اغلب شامل استراحت، کمپرس یخ و مصرف داروهای ضد التهاب است.
• فاز ترمیم: پس از مرحله التهاب، ترمیم و بازسازی تاندون شروع می‌شود. این مرحله ممکن است چند هفته تا چند ماه به طول بیانجامد. فیزیوتراپی و تمرینات تخصصی می‌توانند در این مرحله به تقویت و افزایش انعطاف تاندون کمک کنند.
• فاز تقویت و بازسازی: در این مرحله، که ممکن است چند ماه به طول بیانجامد، تمرینات تقویتی و بازسازی ادامه پیدا می‌کنند تا قدرت و عملکرد عضلات بهبود یابد.
• بازگشت به فعالیت‌های عادی:  پس از ترمیم کامل و بهبودی، فرد می‌تواند به تدریج به فعالیت‌های روزمره و فعالیت‌های ورزشی بازگردد. این مرحله نیاز به توجه به دستورات پزشک و فیزیوتراپی دارد.

پارگی تاندون شانه چقدر طول می کشد تا بهبود یابد؟ حدود شش هفته طول می‌کشد تا تاندون به استخوان جوش بخورد، و سه ماه طول می‌کشد تا اتصال نسبتاً قوی به استخوان ایجاد شود و حدود شش تا نه ماه طول میکشد، تاندون به طور کامل به التیام یابد .

منبع : https://www.hopkinsmedicine.org/health/treatment-tests-and-therapies/failed-rotator-cuff-repairs

در هر صورت، مهمترین نکته این است که تعدادی از مراحل ترمیم ممکن است نیاز به زمان بیشتری داشته باشد و افراد باید تا زمان کامل بهبودی صبر و دستورات پزشک و توصیه‌های فیزیوتراپی را رعایت کنند.

سوالات متداول پارگی تاندون شانه

نتیجه گیری

پارگی تاندون شانه یکی از آسیب‌های شایع در ناحیه شانه است که می‌تواند کیفیت زندگی فرد را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. این عارضه ممکن است به دلیل آسیب‌های ناگهانی، حرکات تکراری یا فرسایش ناشی از افزایش سن رخ دهد. علائمی مانند درد شانه، ضعف عضلانی، محدودیت در حرکت و دردهای شبانه از نشانه‌های مهم این مشکل هستند که نباید نادیده گرفته شوند.

تشخیص به موقع و شروع درمان مناسب، چه از طریق روش‌های غیرجراحی مانند فیزیوتراپی و دارودرمانی و چه از طریق مداخلات جراحی، می‌تواند به پیشگیری از بدتر شدن وضعیت کمک کند و عملکرد شانه را بهبود بخشد. در صورت بروز هرگونه علائم، مراجعه به پزشک متخصص برای بررسی دقیق و انتخاب بهترین روش درمانی ضروری است. مراقبت از سلامت شانه و توجه به علائم اولیه می‌تواند از بروز عوارض جدی‌تر جلوگیری کند و روند بهبودی را تسریع بخشد.